"That which does not kill you likely cripples, mutilates, or disfigures you, and it certainly hurts like hell."

- dyskusja na www.rpg.net

Miniony weekend miałem przyjemność spędzić w Reczu, miasteczku leżącym w niewielkiej odległości od Szczecina. Gdański Klub Fantastyki został zaproszonym tam przez gimnazjum, aby promować fantastykę wśród młodzieży. Dokładniejszy opis spotkania, które było zbliżone do minikonwentu, można znaleźć na naszej stronie klubowej (http://www.gkf.3miasto.pl/). Owa wycieczka zachęciła mnie do zajęcia się tematem, który kołatał się w mojej głowie od dłuższego czasu.

A temat brzmi: "jak przekonać innych do Magic'a?". Muszę to podać dwa zastrzeżenia. Należy zwrócić uwagę, że tematem nie jest zachęcenia kogoś do gry w Magic'a, lecz przekonanie, że jest to ciekawa gra (a może nawet zjawisko) i nie marnotrawisz czas poświęcając się jej. Po drugie, przedstawione argumenty są raczej przeznaczone dla rodziców, dziadków, itd. niż współmałżonków.

Najważniejszym argumentem jest to, że Magic jest trudną grą logiczną, rozwijającą zdolności analityczne, umiejętność szacowania wartości, zarządzania zasobami, podejmowania kalkulowanego ryzyka, ucząca taktyki. Nie jest to przypadek. Gra została stworzona przez doktora matematyki i jej podstawowe założenie nie uległy zmianom od prawie 10 lat. Grę często określa się mianem krzyżówki szachów, brydża i pokera, co jest bardzo adekwatnym określeniem. Jeśli ktoś jest już poważnie zaangażowany w grę, to czytanie zasad i errat zaczyna przypominać przebijanie się przez prawo (choć do naszego ustawodawstwa jeszcze daleko).

Gra uczy interakcji z innymi ludźmi i to na dwóch poziomach. Oczywiste jest, że dzięki grze obcuje się z większą ilością osób, czy to podczas towarzyskich gier w jakimś klubie, przy wymianie kart w sklepie, czy na turnieju. Przy okazji nawiązuje się wiele znajomości (często fascynujących), zdobywa się przyjaciół, z którymi się zaczyna spotykać także na innych płaszczyznach. Mniej oczywisty jest rozwój znajomości ludzkiej psychiki. W grę w Magic'a wbudowany jest element blefu i przewidywania zachowania przeciwnika. Dobrzy gracze potrafią to wykorzystać na własną korzyść. Nie ma to nic wspólnego z oszukiwaniem, jest to całkowicie legalny środek prowadzący do zwycięstwa.

Rozwój znajomości języków obcych, w szczególności języka angielskiego. Bez tego ostatniego nie da się właściwie grać w karciankę (bo karty są w tym języku). Ponadto większość materiałów do gry (zarówno oficjalnych jak i nieoficjalnych), chodzi głównie o artykuły, tworzone są w języku angielskim, więc można liczyć na rozwój umiejętności językowych.

Podróże kształcą. Grając na turniejach można zwiedzić kawałek świata. Zaczyna się to z reguły od odwiedzenia różnych miast w Polsce. Jednak coraz więcej Polaków jeździ na Grand Prix i inne turnieje do sąsiednich krajów. Jest to zjawisko jak najbardziej pozytywne. A jeśli ma się jeszcze czas na zwiedzanie, to jest po prostu świetnie.

I ostatni argument, gdy nadal nie potraficie przekonać rozmówcę. Zastosujcie znane przysłowie: "jeśli nie wiadomo o co chodzi, to chodzi o pieniądze". Bardzo łatwo zrobić wrażenie na osobie, podając wartość puli nagród na ProTour (obecnie $150 000). Już nagrody na Mistrzostwach Polski są interesujące (w zeszłym roku pula $2000, dodatkowo po $1000 dla członków drużyny narodowej oraz bilety lotnicze na Worlds i Euros).

Chciałbym zakończyć ten artykuł zwracając uwagę na wzrost zainteresowania w mediach. Ma to na ogół miejsce na konwentach, ale nie zawsze. Sugeruję, aby w rozmowach z dziennikarzami zaakcentować kilka aspektów gry, w tym:

• elementy strategiczne i logiczne,
• międzynarodowy charakter gry,
• element fantasy (popularny na fali Władcy Pierścieni).

Należy zadbać, aby wypowiedzieć była składna i dobrze zrozumiana przez dziennikarza. Pozwoli to zarówno uniknąć posądzenie o dziwne praktyki, jak również śmieszne teksty (Pro Tour Poznań).