Biegnę, a ziemia spod łap mi umyka
Mijam kolejny horyzont
Jak znaleĽć człowieka, gdy czuję wci±ż wilka
Znów mnie ogarnia Szał

Znów mnie woła ¶mierci zew
Biał± pianę toczę z pyska
Czuje, jak mi tętni krew
Gdy naturę sw± odzyskam

Nie dać się zgubić
Nie d±ć się skusić
Wilczej naturze
Nie dać się zmusić

Szał opanować
Zacisn±ć oczy
Nie patrzeć w księżyc
Pełnie tej nocy

I pobiec, aż ziemia spod łap umyka
Min±ć kolejny horyzont
Dopełnić ofiary, poczuć znów wilka
Niech cię ogarnie Szał

Znów usłyszeć ¶mierci zew
I naturę swa odzyskać
Gdy ofiary tętni krew
Biał± pianę toczę z pyska

Zawyć, niech usłyszy ¶wiat
Pie¶ń zwycięstwa, pie¶ń żałoby
J± rozpozna każdy brat
Nas poł±czy wspólny skowyt

Ze znów wygrała wilcza krew
I zwycięży jeszcze nie raz
Mrok odejdzie, z nim ta pie¶ń
Nasza wojna trwa już teraz.