Ostatnia aktualizacja: 19 marca 2001
Autor: Belphegor, The Elder of Brethren
Rodzina Wschodu
tytuł oryginału: Kindred of the East
oryginalny projekt i opracowanie: Robert Hatch
Autorzy: Justin Achili, Phil Brucato, Jackie Cassada, Mark Cenczyk, Richard E. Dansky, Robert Hatch, Ian Lemke, Nicky Rea, Ethan Skamp
Tłumaczenie: Piotr Kucharski
Wydawca: ISA Sp. z o.o. 2000
Na jesienie 2000 r. ISA wydała w Polsce podręcznik Rodzina Wschodu - polskie tłumaczenie Kindred of the East. Jest to bardzo znany podręcznik. W Polsce miał już do tej pory wiernych fanów, teraz, miejmy nadzieję, ich liczba wzrośnie. Jest to właściwie dodatek do Wampira: Maskarady, gdyż jego zawartość jest mniejsza, niż pełnego podręcznika (w odróżnieniu od np. Wampira: Mrocznych Wieków). Szczegółowo opisuje nowy rodzaj istot, jakim są wampiry Wschodu i środowisko w jakim istnieją. Osoby, które spodziewają się kolejnego dodatku do Wampira z nowymi klanami i mocami trochę się zdziwią - Kuei-jini, wschodnie wampiry, to zupełnie inne istoty, nie mające nic wspólnego z potomkami Kaina, a obszary na jakich żyją są całkowicie odmienne od settingu, w którym umieszczono Kainitów.
Pierwsza tego część podręcznika nosi tytuł Wprowadzenie: Za Ścianą. Zawiera ona podstawowe informacje o Środkowym Królestwie (ang. Middle Kingdom) - czyli azjatyckim Świecie Mroku. Jest ono zamieszkane przez Shen, czyli istoty nadnaturalne. Poza Środkowym Królestwem, oddzielone od niego Ścianą, leżą Światy Yin i Yang (odpowiedniki zachodnich Shadowlandsów i Umbry). Energią, która przenika Shen i świat, który zamieszkują jest Chi (przez zachodnich magów nazywana Kwintesencją). Z tej części podręcznika dowiadujemy się podstawowych informacji o Kuei-jinach, czyli wampirach Wschodu, zwanych przez Kainitów Kitajczykami. Ich istota jest odmienna od Rodziny zachodniej. Czerpią oni energię Chi Yin i Yang, która jest konieczna do ich istnienia, posiadają dwie dusze: Hun to honor i opanowanie, a P'o to gorsza, bestialska część. Kuei-jini nie dzielą się na klany, ale różnią się między sobą w zależności od Dharm, którymi podążają (które przypominają Ścieżki Oświecenia).
Szczegółowo społeczeństwie i świecie Kitajczyków opowiada Rozdział Pierwszy: Nienasyceni Zmarli. Środkowe Królestwo znajduje się obecnie w Piątym Wieku, czyli Wieku Mroku. Jest to czas niepokoju, w którym nieład rozprzestrzenia się na cały świat. Jednak to dopiero preludium do mającego nadejść Szóstego Wieku, czyli Wieku Przygnębienia (na zachodzie nazywanego Apokalipsą albo Gehenną). W najlepszym, pierwszym wieku świata, nad całością istnienia panowała Dostojna Postać z Nefrytu. W Szóstym Wieku opuści swój tron, a jej miejsce zajmie Demoniczny Cesarz, którym będzie jeden z królów Yama, władców potwornego Świata Yomi, zwanego także Tysiąc Piekieł.
Środkowe Królestwo jest pokryte siecią Smoczych Linii, które skupiają się w Smoczych Gniazdach (znanych przez Zmiennokształtnych pod nazwą Caern, a przez Magów jako Węzeł) - czyli źródłach czystej Chi, miejscach, gdzie Ściana jest najsłabsza i pozwala przeniknąć do Światów Yang i Yin. Wampiry Wschodu potrafią wejść na Smocze Linie i podróżować dzięki nim między Smoczymi Gniazdami.
Każdy z Kuei-jinów przebywał kiedyś w Świecie Yomi. Gdy umarł jako śmiertelnik, jego dusza opadła do tego miejsca. Ta dusza, zwana P'o, ucieka z tego okropnego miejsca. Szuka swojego ciała kierując się na swoje Hun. Jeśli jest wystarczająco silne, by uciec z Tysiąca Piekieł i przebić Ścianę - obie dusze łączą się znowu. Wtedy dochodzi do procesu zwanego Drugim Tchnieniem. Nowa istota budzi się już jako Kuei-jin - a kieruje nią w tym momencie tylko jedna myśl: pragnienie Chi.
Społeczeństwo Kuei-jinów ma dosyć skomplikowaną strukturę. Przede wszystkim łączą się w dwory. Przeciętny region Środkowego Królestwa zawiera co najmniej jeden dwór Kitajczyków, który panuje na określonym terytorium. Skupieni są wokół niego Kuei-jini podzieleni na kilka kast. Najniżej stoją Chih-mei, bestialskie istoty powodowane wyłącznie pragnieniem Chi. Dalej stoją Hin, dopiero wprowadzani w tajniki Dharmy, która pozwoli opanować im swoje nowe ciała i moce. Dalej w porządku karmicznym stoją uczniowie. Mają oni podstawowe prawa na dworach i wśród społeczności Kitajczyków. Dalej stoją Jina, istoty które osiągnęły wyższy poziom wewnętrznej mocy i magii, mogące już posiadać własnych uczniów. Funkcje uczonych, nauczycieli i doradców spełniają Mandaryni, to wydzielona kasta w społeczeństwie Kuei-jinów. Na czele dworu stoi Przodek, który spełnia podobną funkcję jak zachodni książę, ale cieszy się znacznie większym szacunkiem. Gdy Kuei-jin dochodzi do kresu swojej Dharmy, oddziela się od świata i społeczności, wybiera życie ascetyczne, staje się bodhisattvą. Potęgą dorównują Matuzalemom Kainitów. Gdy bodhistattva wypełni swoją Dharmę, staje się Arhatem. W historii było ich bardzo niewielu. Najsłynniejszym i pierwszym jest Wielki Arhat Xue, legendarny nauczyciel i twórca Dharm.
Poza społeczeństwem Kuei-jinów są Akuma, czyli ci spośród Kitajczyków, którzy przeszli na służbę u Królów Yama. Są oni powszechnie znienawidzeni i ścigani. Rolę pośredników między Kin-jinami (jak Kitajczycy nazywają Kainitów) pełnią Heimin, przez niektórych uważni za równych akuma. Heimin świadomie wybrali pozycję włóczęgów i samotników, są wykorzystywani jako rozjemcy w kontaktach z Spokrewnionymi. Podobnie jak Kainici, także Kuei-jini mają swoje tradycje. Wielki Arhat Xue stworzył Wielką Zasadę i sposób postępowania według niej zwany Pięciokrotną Drogą. Te prawa kierują nie-życiem Kitajczyków, ale ponieważ mamy Piąty Wiek nie są już tak przestrzegane jak dawniej.
Kolejny Rozdział Drugi: Drugie Tchnienie opisuje Dharmy, jakimi podążają wampiry Wschodu. Nie są to klany - nie mają żadnej formy organizacji. Są drogami nauczania. Poszukiwanie tej drogi zaczyna się od błysku olśnienia, zwanego satori. Mniejsze satori, zwane den, zdarzają się przez cały czas gdy Kuei-jin podąża swoją Dharmą i znaczą postępy na tej ścieżce. Stworzenie pięciu Dharm przypisuje się Wielkiemu Arhatowi. Są to:
- Skowyt Diabelskiego Tygrysa (Devil Tiger) to droga bólu i okrucieństwa. Każda łza stanowi nową lekcję, a ograniczenia płyną ze strachu przed bólem. Diabelskie Tygrysy nową wiedzę zdobywają w ciągu przerażających lekcji. Ich słabością jest impulsywność.
- Droga Dostojnego Żurawia (Resplendent Crane) to szansa na odkupienie przez ścieżkę zgodną z drogą niebios. To droga nadziei, cnoty, prawa i harmonii. Dostojne Żurawie podążają ku doskonałości poprzez dyscyplinę, hojność i dobroczynność. Ich słabością jest ścisłe trzymanie się zasad prawa i bezlitosność w jego egzekwowaniu.
- Pieśń Cienia (Song of the Shadow) to ścieżka nauki, wiedzy, sztuki i ciekawości. Podróżują do świata duchów i znają je dobrze. Kwiaty Kości, jak ich zwą, stoją między życiem a śmiercią. Są samotnikami, często medytującymi i zdobywającymi nową wiedzę. Ich słabością jest zimno i brak uczuć.
- Ścieżka Tysiąca Szeptów (Thousand Whispers) to droga polegająca na zmianie osobowości. Przyjmują różne tożsamości by potem wejść w kolejną rolę. Ich nieżycie wciąż jest rytualnie kończone i rozpoczyna się na nowo. Ich słabością jest to, że by pozostać na swojej ścieżce, muszą się często posunąć do ekstremów i niszczą rzeczy i osoby, które kochają.
- Taniec Niszczycielskiego Smoka (Thrashing Dragon) to ścieżka intensywnego nie-życia. Niszczycielskie Smoki uczestniczą w orgiach, wyzbywają się społecznych ograniczeń, uczą się sztuk walki i tantry. Zachłystują się Chi - energią życiową. Ich słabość to brutalność, bezwstydność i impulsywność. Często ogrania ich głód któremu się oddają.
W Rozdziale Trzecim: Dziesięć Tysięcy Istot jest opisane jak stworzyć bohatera Rodziny Wschodu. Są tu szczegółowo opisane atrybuty i cechy Kuei-jinów, choć to tylko uzupełnienie do Wampira: Maskarady i jeśli nie pamięta się znaczenia standardowych Atrybutów i Zdolności - to trzeba będzie sięgnąć tam.
Rozdział Czwarty: Potęga Ziemi opisuje moce, jakimi posługują się wampiry Wschodu. Są to Sztuki Chi: Ekwilibrium - Equilibrium (regulacja i kontrola przepływu Chi w otoczeniu), Gobelin - Tapestry (oddziaływanie na Smocze Linie), Prana Yang - Yang Prana (kontrola nad wewnętrznym Chi Yang), Prana Yin - Yin Prana (kontrola nad wewnętrznym Chi Yin); Sztuki Demoniczne: Czarny Wiatr - Black Wind (analogiczna do Akceleracji), Demoniczne Shintai - Demon Shintai (pozwala przybrać postać demona); Dyscypliny Shintai: Shintai Krwi - Blood Shintai (kontrola krwi Kuei-jina), Shintai Kości - Bone Shintai (przybieranie trupiej postaci i modyfikacje kości), Shintai Nefrytu - Jade Shintai (uzyskanie mistycznych właściwości nefrytu), Shintai Ciała - Flesh Shintai (modyfikacja ciała), Shintai Widmowego Płomienia - Ghost-Flame Shintai (podobne do Pokusy Płomieni) i Dyscypliny Duszy: Pielęgnowanie - Cultivation(wpływanie na własne i cudze P'o), Chi'iu Muh - Łzy Smoka (moc trzeciego oka), Uwewnętrznienie - Internalize (wewnętrzne skupienie i kontrola), Zobowiązanie - Obligation (analogiczna do Dominacji). Dalej podane są rytuały Kuei-jinów.
W kolejnym Rozdziale Piątym: Sztuki Kuei-jinów dowiadujemy się o mistycznych cechach wampirów Wschodu. Opisuje on sposoby zdobywania Chi (od prymitywnego jedzenia mięsa, po żywienie się z oddechu i z przenikającego świat Chi). Mamy tu także opis równowagi i jej znaczenia między Yin a Yang w ciele Kuei-jina. Dowiadujemy się co może zaszkodzić Kitajczykom. Jak mogą oni podróżować po Smoczych Liniach. Na końcu poznajemy charakter duszy tych istot.
Szczegółowy opis Azji w Świecie Mroku znajdziemy w Rozdziale Szóstym: Środkowe Królestwo. Poznajemy tu historię i obecny charakter Chin, Japonii, Korei i Azji Południowo-Wschodniej. Wnikliwie opisane są takie miasta jak Pekin, Szanghaj, Hongkong, Tybet, Tokio, Seul, Bangkok, Singapur i inne. Dowiadujemy się także na temat budowy Światów Yin i Yang, a także przerażającego Świata Yomi.
Standardowym rozdziałem w podręcznikach White Wolfa jest część poświęcona Narracji. W tym wypadku poznajemy proponowane przez autorów podręcznika sposoby prowadzenia sagi w Rodzinie Wschodu.
Ostatni Rozdział Ósmy: Rywale i Barbarzyńcy zawiera informacje na temat innych istot Świata Mroku. Znajdujemy tu szczegółowe informacje dotyczące innych Shen. Są tu Hengeyokai - czyli zmienni Wschodu. Są Chi'n Ta, czyli Magowie. Są Hsien, czyli Changelingi. Jest też opis duchów zamieszkujących Światy Yin i Yang. Znajdujemy tu także dane o Królestwie Nefrytu rządzonym przez Cesarza Umarłych Yu Huanga. Ten rozdział zawiera też wiadomości o Łowcach Demonów, którzy ścigają Kuei-jinów i Bakemono, zwanych na zachodzie Fomori.
Sam podręcznik został wydany bardzo dobrze - pod względem edytorskim. Mimo drobnych zmian w stosunku do oryginału - robi jednak porządne wrażenie, szczególnie tła pod tekstem i bardzo dobre ilustracje. Na to szczególnie chciałbym zwrócić uwagę - swoje prace umieścili tu najlepsi ilustratorzy ze stajni White Wolfa: autor okładek do drugo-edycyjnych clanbooków Tim Bradstreet (np. na s. 10, 79), znany głównie z rewelacyjnych ilustracji do Changelinga Tony Diterlizzi (s. 60-61), autor okładek nowych clanbooków John Van Fleet (s. 74-75), znani z kultowego CB: Baali Guy Davis (np. s. 97, 98-99, 103, 128, 135, 196-197) i Vince Locke (np. s. 95, 156, 210), grafik o bardzo charakterystycznym warsztacie znany m. in. z Wraitha - Eric Lacombe (np. s. 104, 114-115, 131, 198-199), kultowa artystka, znana też z Changelinga czy Revised Edition Wampira - Rebecca Guay (np. s. 142-143), czy ceniony przez miłośników Wilkołaka Ron Spencer (np. s. 201, 202-203).
Można mieć parę krytycznych uwag co do tłumaczenia. Np. termin Środkowe Królestwo (ang. Middle Kingdom) jest przetłumaczony błędnie - w języku polskim funkcjonuje bowiem nazwa Królestwo Środka. Także do paru innych terminów można mieć wątpliwości.
Ogólnie sama koncepcja i mitologia Rodziny Wschodu zdaje się silnie bazować na kulturze Dalekiego Wschodu. Jest to spojrzenie dosyć jednak powierzchowne, gdyż, jak sami autorzy zauważają, na więcej nie pozwala im skąpość miejsca. I jest to wizja Amerykanów, co trochę może razić europejskiego czytelnika, szczególnie takiego, który jest miłośnikiem Dalekiego Wschodu. Więc jeśli kogoś takiego nie zrazi powierzchowność i uproszczenie pewnych spraw, to znajdzie w Rodzinie Wschodu bardzo interesującą podstawę do zbudowania ciekawych sag umieszczonych we Wschodniej Azji.
W Rodzinie Wschodu pociąga więc egzotyka, trudna do zrozumienia dla przeciętnego czytelnika, ale warta zagłębienia się. Gra Kuei-jinami może być bardzo interesująca. Warto też znać ten podręcznik, gdyż White Wolf wprowadza wiele elementów z niego w normalnym Wampirze - szczególnie w Revised Edition, gdzie w tzw. metaplocie pojawiają się właśnie wampiry Wschodu atakujące na Zachód.